作者简介杜甫
杜甫(712 年-770 年),字子美,自号少陵野老,世称“杜少陵”或“杜少陵狂客”,唐代伟大的现实主义诗人,与李白合称“李杜”,被尊为“诗圣”。他的诗作多反映人民疾苦,具有强烈的社会责任感。杜甫生活在唐朝由盛转衰的历史时期,其诗多蕴含忧国忧民的情怀。他的诗作风格多样,既有沉郁顿挫的七言律诗,也有清新自然的五言律诗等。杜甫的诗作对后世影响深远,被誉为“诗史”,其作品在文学史上占有重要地位。
综合春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
春望
装修房子感悟心情短语(装修心情感悟)